Değişim olmadan gelişme olmuyor ama her değişim de daha iyiyi getirmiyor! Bazen de eskiyi de aratıyor. Peki değişimin sınırları nerede başlamalı nerede bitmeli? Değişim için değişim mi, moral ve motivasyon için mi yoksa çağa, ortama, gidişata göre zoraki bir değişim mi?..
Değişim kadar değişime neden olan gerekçeler ve hedef de çok önemli.
Laf olsun diye yapılan değişiklikler çoğu zaman baş ağrıtmanın ötesine geçmiyor. Çünkü neden değişime gidildiği net olarak anlatılamıyor!.
Örneğin eğitim sistemimiz sürekli değişiyor.
Her gelen Bakan ihtiyaçlara ya da gidişata göre bir değişimden daha çok “Ben yaptım oldu” diyeceği projelere yöneliyor, onlar da maalesef uzun ömürlü olmuyor.
MEB bu yüzden adeta proje mezarlığına dönüştü.
”Cumhuriyet tarihimizin en büyük projesi!” denilen projeleri bile şu anda hatırlayanımız yok. Getirenler ve şaşaalı sunumlarla topluma lanse edenler bile ortalıkta yok…
Üniversite başvuruları bugün başladı.
Öncelikle tüm adaylara başarılar diliyoruz. Kendileri için en doğru olan ne ise ona karar versinler.
İsim değiştirilerek pazarlanan yeni bölümü iyi araştırsınlar.
Örneğin bilgisayar bölümlerine bile Hoca bulamazken Yapay Zeka bölümleri açıldı, tıpkı daha önce benzer şekilde açılan ve şu anda dibe vuran pek çok meslek gibi!..
Değişim elbette sadece kurumlar, sistemler, yönetim biçimleri, yasalar ve eğitimle sınırlı değil. Yaşam neyi gerektiriyorsa ona da ayak uydurmak gerekir.
Dünya değişirken değişime direnmek yok olmaya giden kilometre taşları gibidir.
Ruhunu kaybetmeden yapılan değişimler doğru zamanda, doğru şekilde yapılmazsa yarardan çok zarar getirir. Buna yönelik olarak da kadar çok örnek var ki!..
Okul yapıları artık öğrencinin içini daraltıyorsa, mevcut kıyafetler içinde kendilerini rahat hissetmiyorsa, ders kitapları kendilerine yeterince hitap etmiyorsa, diplomalar artık yeterince ilgilerini çekmiyor ve bir işe yaramıyorsa değişime direnmenin bir anlamı yok.
Önemli olan değişimin olup olmaması değil nasıl olacağıdır!
Değişime devam ama önce sizin hoşunuza gitmeli…
