Diploma eskiden çok önemliydi. Hemen her kapıyı açan altın anahtar gibiydi. Cumhuriyetin ilk yıllarında ilkokul diploması bile farkındalık yaratıyordu şimdi doktoranın yüzüne bakan yok. Nitelikli işsizlik zirvede! Çaresi?..
Diplomaya karşı müthiş bir açlığımız vardı, eğitim sistemimizi ona göre kurguladık sonunda geldiğimiz nokta diploma obezliği oldu. Hep çok daha fazlasını istedik.
Peki istediğimiz bu muydu?
Duvara asmak için mi diploma peşinde koştuk yoksa bir statü, meslek, itibar, iş ve daha iyi bir gelecek için mi onca fedakarlığa katlandık?
Kağıt üzerindeki her güzel fikir gibi diploma konusunda da derin hayal kırıklıkları yaşadık, yaşamaya da devam ediyoruz…
En büyük hatamız okula başlayan her öğrenciyi üniversite önüne yığdık, onunla da yetinmeyip puan barajlarını dibe vurdurarak hepsini üniversite mezunu yapmaya çalıştık. Pek çoğunu da yaptık.
Sonuç?
Son iki yılda üniversite başvuruları bir milyon azaldı. 3.5 milyondan, 2.5 milyona indi!
Daha da azalırsa hiç şaşırtıcı olmaz…
Sınav ve diploma odaklı eğitim yüzünden kontenjanı şişirdik, notları hormonladık, sosyal bilimleri öldürdük, temel bilimleri yok saydık, sanatı,sporu,doğayı görmezden geldik,mesleki eğitimi, öğretmeni, diplomayı, okumuşları değersizleştirdik!
Şimdi asıl soru şu:
Yaşananlardan ders alıp yeni bir yol haritası mı çizeceğiz yoksa yola aynen devam mı edeceğiz?..
Bu konuyu dün X’te sormuştuk işte gelen cevaplardan bazıları:
. Okusa ne olacak düşüncesi milletin kafasında yer ederse netice bu oluyor; okumak, eğitim değersiz hale geliyor. Eğitime ve eğitimli insanlara gereken değer ve önem verilmeden çıkış zor.
. Sabah akşam “Okuyanlar ne yapıyor ki, işsiz güçsüz; okumayanlar daha çok para kazanıyor” güzellemesi yapanlar, aslında zar zor okuyan çocuklarına kılıf buluyor, kendilerine de ucuz bir teselli üretiyor. Hem boş hem de son derece tehlikeli bir algı yaratıyorlar.
. Diploma sayısını artırdık ama bilginin ağırlığını azalttık. Sınıfları doldururken ruhları ıskaladık. Bu yol; bilgili ama mutsuz, diplomalı ama mesleksiz bir nesle çıkıyor. Skor tabelasına bakmayı bırakıp, satır aralarındaki 'insanı' yeniden keşfetmek zorundayız.
. Hiç okumamış işçi Y.Lisans mezunu amirinden yüksek alınca gençler de biz niye okyyalım ki diyor
. Sayın Güçlü, Veliler olarak 5 yaşındaki çocuğu okul sistemine teslim ediyoruz. Sonraki 13 yıl boyunca en az bu çocuk okulda kalıyor ve öğretmeni diyor ki aile suçlu.
. Aynı sistemin lacivertini yaptılar şimdi d…
. Bölüm tercihi yaparken artık kimse gencin yeteğine bakmıyor, tek önem verilen nokta "ataması var mı? - iş imkanı var mı?"
. Sınavlara yıllarca giren insanlar var. Derece yaptıktan sonra atanamayan insanlar var ve bunların sayısı artıyor.
