Eğitimde ciddi sıkıntılar var. Sadece bizde mi? Hayır. Dünyanın hemen her yerinde yeni dünya düzenine göre yeni arayışlar var. Nedeni de mevcut sistemlerin öğrencilere ve ihtiyaçlara yeterince karşılık vermemesi!..
Son 50 yılda hemen her şey değişti, değişmeyen tek şey sınavlar!
Sınavlar olmasın mı?
Elbette olsun ama her öğrencinin bu yarışa katılması ne kadar doğu?
Lise türleri çok farklı. Örneğin Anadolu liseleri ve kolejler, örneğin fen liseleri ve sosyal bilimler liseleri, örneğin meslek liseleri ve imam hatipler, örneğin güzel sanatlar liseleri ve spor liseleri ve diğer liseler…
Hepsi aynı tip öğrenci mi istiyor ki aynı seçme sınavı uygulanıyor?
Okul türlerine göre bireysel ilgi, yetenek, beceri ve hayallere göre bir ön seçim, erken yönlendirme ve tüm öğrencilerin merkezi sistemle yerleştirileceği daha adil bir sistem geliştirilemez mi?..
Eğim???
Hayatta bir karşılığı olmayan bir eğim sistemilerinin artık bir karşılığı yok. Eğitim sistemlerini yeniden kurgularken bu ayrıntıya çok dikkat etmek gerekir…
Şimdi gelin hep birlikte bir fikir jimnastiği yapalım.
Sorumuz şu:
Eğitim nedir?
Eğitimin ne olduğuna yönelik onlarca hatta yüzlerce tarif söz konusu. Yine aynı şekilde eğitimin ne olup, olmadığı konusunda da yüzlerce tespit sıralayabiliriz.
Görünen o ki şu günlerde eğitimin ve eğitimcilerin nasıl olması gerektiğinden çok eğitimin ve eğitimcilerin nasıl olmamaları gerektiğini konuşuyoruz.
Bu konuda öylesine çok negatif örnekler var ki, iyi örneklere hiç sıra gelmiyor…
Eğitim ve eğitimciler baş taçı eden kültürden geliyoruz. Bu yüzden bu geleneği ters yüz etmeye hiç ama hiç kimsenin hakkı yok.
Eğitim, ayrıştırıcı polemik alanı değil, birleştirici ve bütünleştirici olmalı ki, geleceğe çok umutla bakalım…
Sorun değil çözüm üreten bir anlayı şart.
Eğitim çok yönlü insan yetiştirme sanatıdır. Amacı da karşılaştığı sorunları çözen, bulunduğu ortama uyum sağlayan, ilgi ve yetenekleri doğrultusunda kendisini ve çevresini geliştiren, soran, sorgulayan, paylaşan bireyler yetiştirmektir.
Resim, Müzik, Beden Eğitimi dersleri, beceri atölyeleri, hobiler ve yüzlerce farklı ders bu yüzden vardır.
Öğrencinin sadece akademik açıdan değil fiziki ve sosyal olarak da gelişmesi olmazsa olmazların en başında gelir.
Başta Anayasamız ve Temel Eğitim Kanunu olmak üzere tüm yasa ve yönetmeliklerde bu özellikle vurgulanır.
Eğitim sisteminin bireylerin ve ülkenin ihtiyaçları doğrultusunda
şekillendirilmesi esas alınır.
Peki amaçlanan bu hedeflerin ne kadarını yerine getirebiliyoruz? Sınavlarda bu yekinliklerin ne kadarını dikkate alıyoruz?
Dünyanın en iyi doktorlarını, mühendislerini yetiştirmek kadar en iyi insanlarını, yurttaşlarını yetiştirmek de öncelikli hedeflerinden birisi olmalı…
Şimdi bu çerçevede sorularımızı sormaya devam edelim:
. Çocuklarımız iyi bir eğitim alıyor mu?
. İstedikleri mesleği seçebiliyor mu?
. Öğrenim gördükleri alanlarda iş bulabiliyorlar mı?
. İlgi ve yetenekleri dikkate alınıyor mu?
. Spor ve sanatla iç içeler mi?
. Gördükleri her dersin sınavlarda ve hayatta bir karşılığı var mı?
. Entelektüel donanım sağlanıyor mu?
. Mutlular mı?
. Öğrenim gördükleri okulları seviyorlar mı?
. Öğretmenleriyle, arkadaşlarıyla, yakın çevreleriyle, aileleriyle ilişkileri memnuniyet verici düzeyde mi?
. Milli ve manevi değerlerle donatılmıyorlar mı?
. Aidiyet hisleri var mı?
. Yaptıkları fedakarlıkların karşılığını alıyorlar mı?..
Daha onlarca madde sıralayabiliriz ve eğer “hayır”lar, “evet”lerden daha yüksek ise ortada ciddi bir sorun vardır ve acilen sorgulanması gerekir!
Bu konuda az ya çok hepimiz sorumluyuz.
Özellikle de sınav odaklı eğitimi ısrarla dayatanlar!
Peki eğitimle ilgili tartışmalarda bu konular ne kadar yer alıyor? Eğitim ülke gündeminde ilk 10’a giriyor mu?..
Şunu asla unutmayalım:
Eğitime sıkıntı varsa her yerde sıkıntı var demektir. Eğitim uçarsa, ülke uçar…
