Yeni dünya düzeninde güçler dengesi altüst oldu. Eğitim ve eğitimliler baştacı iken adeta savruldular. Gelişimin, özgürlüklerin, üretimin, refahın, adil paylamın, demokrasinin, sosyalleşmenin önünü açacak denilen ne varsa hepsi ters tepti!
Yalnızlaştık, fakirleştik, hırçınlaştık.
Barış ve huzuru ararken dünya ekonomisini darbe üzerine vuran savaşlar, felaketler yaşadık…
Eğitim öğrencileri sadece akademik açıcıdan değil moral ve motivasyon açısından olduğu kadar sosyal açıdan da geliştirecek derken öğretmenlerini ve arkadaşlarını katleden öğrencilerle yüz yüze geldik.
Çocuklarımızı sınav köleliğinden kurtaralım derken dijital dünyanın
köleleri haline getirdik.
Ekranda herşeyi bulduklarına inanan evlatlar yetiştirdik.
Bu yüzden de sokağa çıkmıyor, okumuyor, yazmıyor, düşünmüyorlar…
Yıldız ve genç takımlarımız sporcu bulamıyor, zanaata yönelecek gencimiz kalmadı, entelektüel birikim sağlayacak zamanımız yok gibi, hobilere ve sınavda soru çıkmayan dersleri ise zaman kaybı olarak görmeye başladık...
Her açıdan çok donanımlı hale geldik derken iki yumurta kırıp karnını doyuramayan, eli tornavidaya değmeyen, bağ bahçe nedir bilmeyen gençler yetiştirdik.
İnternet sayesinde her şeye ulaşmak, öğrenmek ve paydaşlar bulmak o kadar kolay ki başka hiçbir şeye ihtiyacımız yok noktasına geldik.
İstediğimiz bu muydu?
Size değer verilmesini istiyorsanız, herkesten önce siz, size hak ettiğiniz değeri vermelisiniz! Çünkü siz herkesten farklısınız ve öyle kalmalısınız…
