Bugünün gençliği hiç kimseye yaranamadı. Ne ailelerine ne devlete ne işverenlere ne de kendilerine farklı gözle bakanlara! Oysa en çok çileyi onlar çekiyor…
Ne istediysek yaptılar, nasıl bir yol haritası çizdiysek onu takip ettiler.
Okula başlayan öğrencilerin önüne tek seçenek koyduk.
LGS, YKS ve KPSS.
Sınav, sınav, daha çok sınav!
O da yetmedi barajları dibe vurdurarak önce herkesi üniversiteli yaptık, sonra da diploma koleksiyoneri haline getirdik.
Her defasında, “İyi bir liseye gir, iyi bir üniversiteyi kazan, diplomayı al, bir de KPSS’de iyi bir puan al gerisi kendiliğinden gelir” dedik!
Dediklerimizi bir bir yerine getirdiler.
Peki öyle mi oldu?
Tam bir hayal kırıklığı…
Sabırla beklediler değişen bir şey olmadı, sokağa çıktılar kuşkuyla karşılandı. Onlar da ne yapacağını şaşırdı…
Peki nerede hata yaptık?
Bugünkü ilk sorumuz “Herkes üniversiteye gitmek zorunda mı?”, ikincisi de “Herkes için üniversite şart değilse, ilgi, yetenek, akademik başarı ve hayaller doğrultusunda nasıl bir yönlendirme yapılmalı?..”
Doğru sorular sormadan ne doğru cevaplar bulabiliriz ne de doğru yol haritası da çizebiliriz!..
Peki bunu yapmaya hazır mıyız?
Yoksa gündemimiz çok daha farklı mı?..
Eğitimin geleceğine yönelik sorular sormaya devam edelim:
İnsan gücü planlaması çerçevesinde, istihdam odaklı bir eğitim mi yoksa sınav ve diploma odaklı eğitime devam mı?..
Sorun, sorunlarını dile getirmek için izledikleri yol, yöntem ve yol arkadaşlarında mı yoksa yaşadıkları sorulara çözüm üretilmemesinde mi?
Kabahatli aramak için harcadığımız zamanı ve enerjiyi keşke çözüm için harcasak…
Gelin hep birlikte şu soruları olaya nereden baktığınıza ve oturduğumuz koltuğa göre değil vicdanımıza göre samimiyetle cevaplamaya çalışalım:
Kimilerinin iddia ettiği gibi gençlerimiz iş mi beğenmiyor yoksa tüm arayışlara rağmen iş mi bulamıyor?
İşverenlere göre maaşlar yüksek peki ya çalışanlara, yeni bir yaşam kurmaya hazırlanan göre?
Eğitimli olmak, eğitim için dirsek çürütmek günümüz koşullarında avantaj mı dezavantaj mı?
Herhangi bir alanda kalifiye elaman az mı çok mu? Mesleğinin hakkını veren bir usta bulmak mümkün mü?
İnsan gücü planlaması var yok mu? Bir yanda milyonlarca işsiz öte yanda milyonlarca yabancı çalışan ve asla bulunamayan donanımlı personel iddiaları!
İstihdam odaklı eğitim mi gözde sınav odaklı eğitim mi?
Sınav ve diploma diye diye geldiğimiz yarım asırlık tablo ortada!
İş güvencesi, özlük hakları var mı yok mu?
Keşke gönül rahatlığıyla “varrr” diye haykırıyor olsaydık…
