adscode

Eğitim hedefleri ve Goodhart Yasası

Bugüne kadar eğitim öğretime farklı yönlerden bakmaya ve dikkat çekmeye çalıştım. Her zaman amacım, eğitimle ilgili tüm paydaşların özü görmesini sağlamak oldu.

byomerorhan@gmail.com




İnsanın öğrenmeye en açık olduğu yılların eğitim sistemine/okullara “emanet” edilmesinin yarattığı çelişkilerin altını çizdim. Bunu yaparken veli, öğrenci, yönetici ve öğretmenlerin özen göstermeleri gereken noktalara değindim. Her şeye rağmen, hâlen saygınlığını koruyan öğretmenliğin ne kadar büyük sorumluluk taşıdığını ve bunun farkında olan bürokrat, kurucu, yönetici ve öğretmen sayısının maalesef her geçen gün azaldığını ifade ettim.

Bir eğitimci olarak içimdeki umudu yaşatırken her zaman sorunlarla yüzleşmeyi tercih ettim. Ben yüzleştim ama eğitim “camia”sının büyük kısmı mış gibi yapmaya devam etti.

Maalesef son yıllarda hemen hemen her alanda ciddi erozyonlar yaşanıyor. İşinin ehli olan insan sayısı azaldı, var olanlar da kenara itildi. Yapılan işin tanımı ve uzmanlık kriterleri değişti ya da değiştirildi. Diğer birçok sektörde olduğu gibi eğitim alanında söz sahibi olması gerekenlerin yeri çoktan “dolduruldu”. Liyakatın içi boşaltıldı ve sadece sözlüklerde kaldı. Bugün, eğitim adına en çok konuşanlar, ne yazık ki okulun içinde bulunmamış, sınıf ortamını yaşamamış insanlar. Düzenlenen sempozyumlar, konferanslar ve panellerin birçoğu yapılmış olmak için yapılıyor. Bir nevi “dostlar alışverişte görsün” duygusu ile “Biz de bir etkinlik yapalım.” durumu…

Etkinliklerin en gözdesi ise teknoloji ile ilgili olanlar. Hemen herkes bir tarafından yeni “trend”i (akımı) yakalamaya çalışıyor… Teknolojideki inanılmaz ilerleme ve “görece başarı”; insanlığın “tek çıkış yoludur” algısı oluştu, oluşturuldu.

Eğitim bilimcilerinin pabucu çoktan dama atıldı. 200 yıllık eğitim sistemi sorunlarının çözümü de bilişim teknolojisi, yapay zekâ, robotlar ve bu işle uğraşanlara bırakıldı.

Özellikle dünyada teknolojik ürün kullanımındaki artış ve bağımlılığın yarattığı cazibe nedeniyle her şeye, teknoloji, yapay zekâ, robot ve endüstri monte edilmeye başlandı. Birkaç yıl önce eğitimde inovasyon söylemleriyle okullarda esen rüzgârın yerini, bugünlerde endüstri 4.0 aldı.

Neymiş, ne olmuş bu endüstri?

Endüstri 1.0, su ve buhar gücüyle çalışan mekaniklerin kullanılması,

Endüstri 2.0, fabrikalarda üretim bandının kurularak elektrik kullanımıyla seri üretime geçilmesi,

Endüstri 3.0, programlanabilen makinelerle dijital teknolojinin sanayide kullanımı,

Ve sonuncusu, bilişim teknolojileri ile endüstrinin birleştirilmesiyle “Endüstri 4.0”. Daha az enerjiyle daha verimli üretim; az insan, az maliyet ile “akıllı fabrikalar”…

Olumsuzlukları ve etkileyeceği birçok alan olması gerçeğinin yanı sıra hayatımızı değiştireceği kesin.

Nesillerimizin geleceği için birilerini kopyalamak ve sadece satın almaktan vazgeçip bilimi kullanarak teknoloji üretme fikri, stratejik açıdan çok önemli. Ancak, henüz kendi içinde sorunsalları olan süreçleri, okulların süreçlerine dâhil etmek uygun değil.

Her ne kadar pabuçları damda olsa da eğitim bilimciler pabuçlarını giyerek, bu tür projeleri, eğitim bilimleri açısından değerlendirmeli, gerçekçi ve uygulanabilir dozlarda düzenlemelidir.

İnovasyonla ilgili ortalık karıştırıldığında ve birileri bundan nemalandığında da ifade etmiştim; yaratıcılığa evet ama gelişme çağında çocuklara, katma değer yaratma, sermayeyi ve kârlılığı arttırma hedefi verilmeden önce çok başka hedefler verilmelidir. Hedef, insan yaşamında önemli yer tutar ve hedeflerin ne kazandıracağı, neler kaybettireceği kısaca hedeflerin nelere mal olacağının düşünülmesi gerekir. Bakınız Goodhart Yasası

Sadece yenilik adına, herhangi bir alanda görülen bir çalışma, öğretim programına dâhil edilemez. Zaten çocukların üzerinde yeterince baskı yokmuş gibi yönetici ve öğretmenler iyice şaşkına dönmüşken sırf yenilik adına bir şeylerin üzerine “atlamamalı”!

Yanlış anlaşılmasın, ne teknolojiye ne de endüstrinin gelişmesine karşı değilim ama çocuklarımızı maruz bırakacağımız konular üzerinde bilimsel çalışma yapılmadan dayatılmasını doğru bulmuyorum.

Herhangi bir şeyin potansiyelinin olması, koşulsuz ve tümden kabulünü gerektirmez.

Bize, her türlü aracı amaç yapan değil, doğru saptanan amaçlar için doğru araçlar kullanan eğitim sistemi lazım.

 

 

Goodhart Yasası: “Sosyal veya ekonomik bir ölçüt, politikalar ve stratejiler belirleyen bir hedef hâline dönüşürse ölçme özelliğini yitirir”.

 

 

 


Emoji ile tepki ver!

Bu Yazıyı Paylaş :

Etiketler :
    0 Yorum
  • Yorumu Gönder
  • Diğer Yorumlar (0)